Leczenie

Kiedy lekarz rozpozna kategorię zapalenia prostaty, na jaką cierpisz, możecie wspólnie ustalić plan leczenia choroby, a w przypadku jej for­my bakteryjnej, możliwego całkowitego uzdrowienia. Przyczyna zespo­łu przewlekłego bólu miednicy (kategoria trzecia) często jest nieznana, dlatego też leczenie tej formy zapalenia prostaty bywa trudne. Jednakże wielu panów przy pewnej dozie cierpliwości, eksperymentując z różny­mi terapiami, znajduje sposoby na zaradzenie tej chorobie i nie dopusz­czenie do tego, by poważnie utrudniała codzienne życie.

Leki

Jeden lub większa liczba przedstawionych poniżej środków farmaceu­tycznych pomaga w usunięciu lub złagodzeniu objawów. Te lekarstwa często są bardziej skuteczne na początku – we wczesnym okresie lecze­nia – i stają się mniej efektywne po pewnym czasie.

Antybiotyki. To tradycyjnie leki pierwszego rzutu przy wszystkich rodzajach zapalenia prostaty. Lekarz prawdopodobnie zapisze ci anty­biotyki o szerokim spektrum działania, zwalczające liczne typy bakterii. Jeśli da się rozpoznać określony rodzaj bakterii, powodujących infekcję – na podstawie próbek moczu i płynu z prostaty – pacjentowi można za­pisać inne lekarstwo, które skuteczniej zabije bakterie.

Długość okresu zażywania antybiotyku zależy od tego, jak dobrze re­agujesz na ten lek. Jeśli masz ostre bakteryjne zapalenie prostaty, powi­nieneś prawdopodobnie brać lekarstwo przez kilka tygodni – czasem po­trzebna jest też hospitalizacja, aby móc podawać antybiotyki dożylnie. Z kolei przewlekłe bakteryjne zapalenie stercza często bywa bardziej odporne na antybiotyki, co sprawia, że leki te są mniej skuteczne w te­rapii tego schorzenia. Leczenie infekcji trwa dłużej – często od sześciu do dwunastu tygodni – a niekiedy nigdy nie da się jej usunąć. Poza tym zdarzają się nawroty, kiedy tylko pacjent przestanie brać lekarstwa. Trzeba wtedy przyjmować codziennie niewielkie dawki antybiotyku, aby utrzymać infekcję pod kontrolą.

Chociaż przyczyną zespołu przewlekłego bólu miednicy nie jest zaka­żenie bakteriami, niektórzy lekarze przepisują antybiotyk na kilka tygo­dni, żeby zobaczyć, czy złagodzi on objawy. Z nieznanych powodów stałe niskie dawki antybiotyków przynoszą korzyści niektórym mężczy­znom cierpiącym na tę chorobę. Gdy takie lekarstwo nie pomaga, lekarz poradzi, abyś przestał je przyjmować.

Alfa-blokery. Jeśli masz trudności z oddawaniem moczu, na przykład z powodu niedrożności dróg moczowych, lekarz może przepisać ci alfa- -bloker. Tego rodzaju leki pomagają rozluźnić ujście pęcherza i włókna mięśniowe w miejscu, gdzie przylega do niego prostata. Usprawnia to wypływanie moczu i pozwala lepiej opróżniać pęcherz. Alfa-blokery za­pobiegają też cofaniu się moczu do stercza, co pomaga w opanowaniu zapalenia tego gruczołu.

Środki przeciwbólowe. Sprzedawane bez recepty leki uśmierzające ból, takie jak aspiryna, ibuprofen oraz paracetamol, występujące pod różnymi nazwami firmowymi, pomagają złagodzić ból i dyskomfort. Mogą też prze­rwać cykl bólowy wywołany nadwrażliwością nerwów. Pamiętaj, że przyj­mowanie zbyt dużej ilości tych leków może wywołać poważne niepożąda­ne skutki uboczne, takie jak bóle brzucha i krwawienie jelit. Skonsultuj się z lekarzem, zanim zaczniesz brać jakiekolwiek środki przeciwbólowe.

Leki rozluźniające mięśnie. Zapaleniu prostaty mogą towarzyszyć skurcze mięśni miednicy. W niektórych rzadkich przypadkach w lecze­niu tego schorzenia pomocne bywa łączenie środków rozluźniających mięśnie z innymi medykamentami.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.