Diagnoza

Oględziny prostaty u większości mężczyzn mają miejsce podczas re­gularnych badań kontrolnych. Jeśli lekarz nie przeprowadzi badania palpacyjnego per rectum podczas tych rutynowych przeglądów, poproś o nie. Udaj się do lekarza, jeśli masz jakiekolwiek objawy zapalenia stercza, takie jak utrzymujący się dyskomfort podczas oddawania moczu i ból, krew w moczu lub nasieniu bądź bolesne ejakulacje, zwłaszcza je­śli owe symptomy pojawiają się nagle. Nieleczone zapalenie prostaty może prowadzić do bardziej poważnych problemów, na przykład infek­cja rozprzestrzenia się czasem na inne części ciała.

Rozpoznawanie zapalenia gruczołu krokowego składa się z dwóch istotnych kroków: (1) wykluczenia innych chorób, które mogą powodo­wać dane objawy, oraz (2) określenia rodzaju zapalenia stercza.

Na początku lekarz spyta cię o dolegliwości, na jakie się skarżysz: Na czym one polegają? Czy pojawiają się i znikają czy też utrzymują się sta­le? Kiedy się pojawiły? Czy zauważyłeś jakieś zmiany w swoim trybie życia od chwili wystąpienia objawów? Może cię również zapytać o za­biegi medyczne, jakie ostatnio przeszedłeś, a także o przebyte infekcje, nawyki związane z życiem seksualnym, zawód oraz to, czy w twojej ro­dzinie występowały choroby prostaty. Często przeprowadzane jest też ba­danie moczu, aby stwierdzić, czy nie ma infekcji układu moczowego.

Badanie przedmiotowe obejmuje na ogół obmacywanie brzucha i re­jonu miednicy w celu wykrycia nadmiernie tkliwych miejsc. Podczas badania palpacyjnego przez odbytnicę lekarz wsuwa delikatnie do od­bytnicy nawilżony palec w gumowej rękawiczce (zob. strony 26 i 27) i obmacuje prostatę. Gruczoł stercza w stanie zapalnym często jest po­większony i wrażliwy na dotyk. Czasem pobiera się do badania płyn wy­twarzany przez prostatę. Pociera się ją wtedy dość energicznie palcem w rękawiczce, powodując, że ów płyn przedostaje się do cewki moczo­wej, gdzie miesza się z moczem i wydostaje się przez penis. Ta proce­dura nazywana jest często masażem prostaty. Pobieramy wtedy próbkę moczu, która zawiera płyn uwolniony podczas masażu stercza. Bada się ją pod mikroskopem, szukając bakterii i białych krwinek. Obecność bak­terii świadczy o infekcji, a leukocytów o stanie zapalnym. Jeśli analiza moczu wykazuje zarówno na zapalenie, jak i infekcję, prawdopodobnie masz bakteryjne zapalenie prostaty i możesz się leczyć antybiotykami. Gdy próbka uryny zawiera białe krwinki, ale nie ma w niej bakterii, pewnie cierpisz na zespół przewlekłego bólu miednicy, które można le­czyć środkami łagodzącymi objawy. Kiedy w moczu nie występują bak­terie ani leukocyty, twoje objawy mogą być powiązane z jakimiś innymi zaburzeniami i potrzebne są dalsze badania.

Panom, u których ryzyko zachorowania na raka stercza jest podwyż­szone, lekarz może zalecić zbadanie PSA. Można też przeprowadzić te­sty mierzące wielkość strumienia moczu oraz ilość uryny zalegającej w pęcherzu po oddaniu moczu, aby sprawdzić, czy nie występuje łagod­ny przerost prostaty (BPH). Innym pacjentom lekarz może zalecić dal­sze badania w postaci prześwietleń rentgenowskich, USG, cystoskopii i specjalistycznych testów oceniających pracę pęcherza. Dzięki nim można rozpoznać guzy, dysfunkcję pęcherza lub cewki moczowej oraz inne zaburzenia pęcherza lub nerek.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.