Klasyfikacja nowotworów

Kiedy biopsja potwierdzi obecność raka, następnym krokiem jest je­go klasyfikacja, polegająca na ocenie, czy jest to wolno, czy też szybko rosnący rodzaj. Patolog bada pod mikroskopem próbki tkanek, porów­nując komórki rakowe prostaty ze zdrowymi. Im bardziej komórki no­wotworowe z danej próbki różnią się od prawidłowych, tym złośliwsza postać i większe prawdopodobieństwo szybkich przerzutów.

Patolog przypisuje również komórkom rakowym określony stopień w skali, oznaczającej poziom ich złośliwości. Takie klasyfikowanie nie odzwierciedla jednak złożoności choroby. Komórki nowotworowe z jed­nej próbki różnią się między sobą kształtem i wielkością – niektóre z nich wydają się bardziej agresywne, inne zaś mniej. Patolog określa dwa najbardziej liczne i złośliwe typy komórek rakowych z pobranej próbki – bazując częściowo na tym, w jaki sposób się one gromadzą lub tworzą rozsiane w różnych miejscach grupy. Obu tym typom przypisuje odpowiedni stopień w skali Gleasona. Na przykład najliczniej występu­jącemu rodzajowi komórek może zostać przydzielony stopień czwarty, podczas gdy drugi w kolejności typ zakwalifikujemy do stopnia trzecie­go. Te dwie liczby dodane do siebie to sumaryczny wynik w skali Glea­sona – w danym, przykładowym przypadku równy wartości 7.

Skala Gleasona może pomóc w określeniu najlepszego dla pacjenta sposobu leczenia. Wyniki mieszczą się w skali od 2 (nowotwór niezłoś­liwy) do 10 (bardzo złośliwa postać raka). Im niższy wynik, tym lepiej. Gdy znajdzie się on pomiędzy 2 a 4, oznacza to przeważnie wolno ros­nący nowotwór. Istnieje mniej więcej dwunastoprocentowe ryzyko, że rozprzestrzeni się do węzłów limfatycznych w rejonie miednicy. Wyni­ki między 5 a 7 oznaczają umiarkowanie złośliwego raka – to jak bardzo jest on agresywny, zależy od różnych czynników, między innymi od fak­tu, od jak dawna pacjent choruje. Ryzyko przerzutów wynosi w tym wy­padku około 35 procent. Wyniki z górnego końca skali, od 8 do 10, świadczą że rak szybko się rozrasta i istnieje większe prawdopodobień­stwo przerzutów. Ryzyko, że przedostanie się on poza gruczoł prostaty, do węzłów chłonnych w rejonie miednicy, wynosi blisko 61 procent.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.