Na czym polega łagodny przerost stercza

W chwili narodzin gruczoł prostaty ma mniej więcej wielkość groszku. Powiększa się nieznacznie w okresie dzieciństwa, a potem zwykle ulega szybkiemu rozrostowi w czasie dojrzewania – we wczesnych latach nastoletnich. Kiedy dochodzimy do dwudziestego ro­ku życia, prostata jest już w pełni rozwinięta. Większość mężczyzn prze­chodzi jednak również drugi okres rozrostu stercza. Gdy mają po czter­dzieści kilka lat, komórki znajdujące się blisko środka tego gruczołu – w strefie przejściowej otaczającej cewkę moczową – zaczynają rosnąć szybciej niż normalnie. Tkanka w tej strefie się powiększa, często uci­ska na cewkę moczową i utrudnia oddawanie moczu. Zaburzenie to na­zywamy w terminologii medycznej łagodnym przerostem stercza (BPH – z ang. benign prostatic hyperplasia) lub gruczolakiem prostaty.

Gdy ktoś na nie zachoruje, wcale nie oznacza, że jest bardziej zagro­żony rakiem prostaty. Choć nienormalny rozrost tkanki ma miejsce w obu tych schorzeniach, następuje on zupełnie inaczej. Nowotwór gru­czołu krokowego rozwija się w zewnętrznych częściach tego gruczołu i często rozprzestrzenia się na otaczające go tkanki. Z kolei łagodny przerost prostaty następuje w jej środku i kieruje się do wewnątrz, zwę­żając cewkę moczową. Choć niektóre objawy tej choroby przypominają symptomy raka, to jednak jest to schorzenie o charakterze łagodnym.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.