Operacja zautomatyzowana

Zautomatyzowana laparoskopowa prostatektomia radykalna (RALRP – skrót z ang. robot-assisted laparoscopic radical prostatectomy) to mi­nimalnie inwazyjny sposób chirurgicznego leczenia raka prostaty. W brzuchu pacjenta zostaje zrobionych pięć niewielkich nacięć, przez które lekarz wprowadza specjalne narzędzia, w tym długą cienką rurkę z kamerą na końcu (laparoskop). Przyrząd ten pozwala chirurgowi obej­rzeć operowane miejsce w powiększeniu.

Wszystkie narzędzia przymocowuje się do mechanicznego urządzenia obsługiwanego przez chirurga – kieruje on przyrządami, siedząc przy konsoli, wyposażonej w monitor, na którym ukazują się laparoskopowe obrazy. Techniki zautomatyzowane oznaczają się większą precyzją i trafnością w usuwaniu prostaty i zachowywaniu znajdujących się w po­bliżu nerwów.

Tego rodzaju zabieg przeprowadzamy w znieczuleniu ogólnym. Chi­rurgom z doświadczeniem w stosowaniu tej metody zabieg taki zabiera zazwyczaj od dwóch do trzech godzin. RALRP to najbardziej popularna metoda leczenia chirurgicznego, stosowana do usuwania prostaty po wykryciu w niej raka. Ponad 50 procent prostatektomii przeprowadza­nych jest za pomocą urządzenia automatycznego, a w niektórych rejo­nach ów odsetek bywa nawet wyższy. Metoda ta nie nadaje się jednak dla każdego. Mężczyźni z dużą ilością tkanki bliznowatej z poprzednich operacji, bardzo powiększoną prostatą i zniekształconą anatomią rejonu miednicy mogą okazać się nieodpowiednimi kandydatami do tego ro­dzaju zabiegu.

Korzyści

Zautomatyzowana laparoskopowa prostatektomia radykalna (RALRP) na ogół zapewnia większą precyzję procedur chirurgicznych, wywołuje mniejsze krwawienie, wiąże się z krótszym okresem rekon­walescencji i zazwyczaj wymaga krótszego pobytu w szpitalu (od jedne­go do dwóch dni). Powoduje również mniej bólu.

Zagrożenia

Jako że RALRP jest względnie nową procedurą czas potrzebny do przeprowadzenia zabiegu tą metodą może okazać się dłuższy niż przy zwyczajnej operacji. Ponadto technika ta wymaga znieczulenia ogólnego. Zdolność wyczucia prostaty i otaczającej tkanki przez chirurga bywa istot­na przy wyborze decyzji, które trzeba podjąć w czasie operacji. Na przy­kład tkanka bliznowata, która nie jest widoczna na obrazach podczas ba­dań diagnostycznych poprzedzających operację, może znacznie skompli­kować usuwanie gruczołu krokowego. Podczas operacji zautomatyzowa­nej chirurg nie ma możliwości wyczucia tkanki bliznowatej.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.