Przerywane stosowanie leków

Pozbawienie raka prostaty testosteronu zazwyczaj spowalnia wzrost guza, ale nie niszczy nowotworu. W czasie trwania terapii antyandrogenowej (ADT) od jednego do trzech lat – w wyniku której guzy pozba­wiane są testosteronu – rak często staje się odporny na leki i zaczyna się rozrastać bez pomocy męskich hormonów. Nazywamy to hormono odpornym rakiem prostaty (HRPC – z ang. hormone-refractory prostatę cancer). Kiedy taka oporność się rozwinie, możliwość powstrzymania nowotworu stercza za pomocą terapii hormonalnej staje się ograniczona. Naukowcy uważają że ciągłe zażywanie leków hormonalnych może być przyczyną przystosowania się do nich raka. Robienie przerw w ku­racji może zapobiec przyzwyczajaniu się nowotworu do braku testoste­ronu lub przynajmniej spowolni ten proces.

W terapii przerywanej pacjent przestaje brać leki hormonalne, gdy stężenie swoistego antygenu prostaty (PSA) we krwi spadnie do niskie­go poziomu i pozostanie stabilne. Podejmuje zaś kurację ponownie, kie­dy stężenie PSA znowu znacznie wzrośnie. Oprócz zmniejszenia ryzyka wystąpienia hormono odpornego raka stercza do innych potencjalnych korzyści przerywanej terapii hormonalnej zaliczamy obniżenie kosztów leczenia oraz złagodzenie skutków ubocznych. Ostatni wstępny raport z badań wykazuje, że mężczyźni stosujący terapię przerywaną częściej powracają do aktywności seksualnej niż panowie stale zażywający leki hormonalne. Wciąż jednak za wcześnie, by stwierdzić, jak wygląda współczynnik śmiertelności przy stosowaniu terapii przerywanej w po­równaniu z tym, który dotyczy terapii ciągłej.

Czy jesteś dobrym kandydatem

Jeśli twój rak rozprzestrzenił się poza gruczoł prostaty, blokada androgenowa może przynieść ci pożytek.

Korzyści

  • Terapia hormonalna może spowolnić rozrost raka stercza i zmniej­szyć guzy, łagodząc dolegliwości i przedłużając życie.
  • Leczenie można przerywać na pewien czas, pozwalając na wzno­wienie normalnej produkcji hormonów.

Zagrożenia

  • Blokada androgenowa (ADT) obniża lub całkowicie hamuje popęd płciowy u większości mężczyzn.
  • Może powodować impotencję, uderzenia gorąca i powiększenie sutków. Niewielkie dawki promieniowania czasem zapobiegają ta­kiemu powiększeniu.
  • Powoduje wzrost wagi ciała, często od 4 do 7 kilogramów, a także zmniejsza masę mięśniową i gęstość kości.
  • Niektóre z leków stosowanych w blokadzie androgenowej powodu­ją nudności, biegunkę i zmęczenie.
  • Blokada androgenowa zwiększa ryzyko zachorowania na cukrzycę i choroby serca u mężczyzn powyżej sześćdziesiątego piątego roku życia.
  • W rzadkich przypadkach powoduje uszkodzenie wątroby.
  • Większość nowotworów staje się odporna na leki antyandrogenowe przeważnie po roku do trzech latach stosowania.
  • Niektóre z tych lekarstw są drogie, a ich koszty nie zawsze są refun­dowane z ubezpieczenia.

Stosując terapię antyandrogenową w takiej formie, w jakiej jest ona obecnie praktykowana, około 50 procent chorych na raka prostaty, który rozprzestrzenił się do innych narządów, takich jak pęcherz moczowy lub odbytnica, przeżywa pięć lat. Około 40 procent takich mężczyzn żyje dzie­sięć lat. Gdy nowotwór dał przeżuty do kości, ten czas często się skraca.

Ostatnie doniesienia z badań wykazują że panowie, którzy poddają się terapii hormonalnej na raka stercza, mogą być bardziej narażeni na zawał serca w pierwszym roku lub dwóch latach od rozpoczęcia lecze­nia. Lekarz powinien starannie kontrolować stan twojego serca i aktyw­nie leczyć inne zaburzenia lub też usuwać inne czynniki, które sprzyja­ją zawałowi, takie jak nadciśnienie i wysokie stężenie cholesterolu oraz palenie tytoniu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.