Metody łagodzenia bólu

Rak stercza we wczesnym stadium zwykle nie jest bolesny. Kiedy jed­nak nowotwór rozprzestrzenia się poza prostatę do pobliskich kości – w miednicy i stopniowo do rdzenia kręgowego – może wywoływać sil­ny ból. Z niejasnych powodów komórki raka gruczołu krokowego czę­sto przemieszczają się do kości, gdy się rozprzestrzeniają. Zmagając się z nowotworem stercza, nie musisz żyć w bólu. Istnieją skuteczne sposo­by łagodzenia takich objawów.

Leczenie bólu miejscowego

Niekiedy ból wywołany przez raka jest zlokalizowany czy też skupio­ny w określonej partii ciała, takiej jak dolna część pleców. Lekarz może polecić różne metody łagodzenia bólu miejscowego, takie jak:

Radioterapia zewnętrzna. Technika ta polega na skupieniu wysoko­energetycznej wiązki promieniowania na bolesnych miejscach, gdzie znajdują się przerzuty raka prostaty. Wymaga to starannego i dokładnego wycelo­wania wiązki promieni w raka, aby możliwie najmniej uszkodzić oko­liczne kości oraz inne tkanki. Ta metoda zwykle skutecznie łagodzi ob­jawy bólowe, usuwając je zupełnie lub częściowo.

Leki radioaktywne. Lekarze mogą też rozważać podawanie leków promieniotwórczych czy też radiofarmaceutyków, by złagodzić objawy. W tej metodzie, służącej do leczenia bólu miejscowego, stosowane są pierwiastki radioaktywne, takie jak samar (Quadramet) i stront (Meta- stron). Po wstrzyknięciu samaru lub strontu krew przenosi pierwiastek radioaktywny do kości, gdzie jest on wchłaniany. Nowotworowa tkanka kostna pochłania więcej substancji promieniotwórczej niż zdrowe tkan­ki – dzięki czemu skupi większą część leku w miejscu, które stanowi źródło bólu. Promieniowanie niszczy komórki rakowe.

Korzystne działanie leków radioaktywnych utrzymuje się przez kilka tygodni lub miesięcy, a niekiedy nawet przez rok. Jeśli uznasz, że takie zastrzyki ci pomagają, możesz dostawać ich więcej, ale zwykle nie czę­ściej niż raz na dwa miesiące. W zależności od podawanej dawki oraz rodzaju stosowanego pierwiastka mocz może mieć właściwości radio­aktywne przez pierwsze kilka dni po zastrzyku i należy odprowadzać go do specjalnego pojemnika na niebezpieczne odpady.

Po takiej terapii może obniżyć się liczba białych krwinek oraz płytek krwi, wskutek czego chory staje się bardziej narażony na poważne infek­cje. Dlatego też będzie prawdopodobnie poddawany regularnym bada­niom, kontrolującym stan krwi.

Stymulatory nerwów. Przezskórna stymulacja nerwów (TENS – z ang. transcutaneous electrical nerve stimulation) może przynieść ulgę niektórym chorym, choć w przypadku bólu towarzyszącego nowotwo­rom prostaty nie stosuje się jej zbyt często. Niewielkie elektrody przy­mocowane do skóry blisko obolałego miejsca podłącza się do małego przenośnego urządzenia na baterie. Impulsy elektryczne o słabym natę­żeniu wędrują do elektrod, a następnie przechodzą przez skórę, oddzia­łując na nerwy odpowiedzialne za odczuwanie bólu.

Blokada nerwów. Anestezjolog wstrzykuje lek znieczulający w ner­wy znajdujące się w rejonie, w którym odczuwa się ból. Ta metoda dzia­ła najlepiej w sytuacji, gdy ból występuje w miejscu, gdzie można zlo­kalizować i namierzyć włókna nerwowe.

Krioterapia. Ta metoda o minimalnej inwazyjności pozwala na sku­teczne opanowanie bólu dzięki zamrażaniu guzów nowotworowych w kościach lub okolicznych tkankach.

Leczenie chirurgiczne. Czasem wymagana jest operacja, aby scalić złamanie kości, spowodowane ich osłabieniem z powodu raka.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.