Leki redukujące produkcję testosteronu

Jądra wytwarzają ponad 90 procent testosteronu. Leki wytworzą blo­kadę biochemiczną zapobiegającą temu, by jądra otrzymywały od móz­gu sygnał, nakazujący im produkowanie testosteronu. Owe przekazy przenoszone są przez specjalne substancje chemiczne wytwarzane w mózgu. Środki farmaceutyczne zawierające antagonistów hormonu uwalniającego luliberynę (LH-RH) blokują drogi, którymi przesyłane są owe informacje. Leki te to syntetyczne hormony podobne do natural­nych przekaźników występujących w mózgu. Jednakże zamiast włączać biochemiczny przełącznik uruchamiający daną ścieżkę, wyłączają go one. Do jąder nie dociera więc sygnał o tym, że mają wytwarzać testo­steron.

Do leków zazwyczaj stosowanych w terapii LH-RH zaliczamy: leuprolid (Lupron, Eligard), goserelinę (Zoladex), histrelinę (Vantas) i tryp- torelinę (Trelstar).

Owe farmaceutyki są wstrzykiwane domięśniowo lub podskórnie. Działanie tych antagonistów utrzymuje się przez okres od jednego mie­siąca do roku, w zależności od zastosowanego specyfiku. Można przyj­mować zastrzyki przez kilka miesięcy lub lat albo przez resztę życia, w zależności od konkretnej sytuacji.

Leki blokujące wykorzystywanie testosteronu

Testosteron produkowany jest nie tylko przez jądra. Około 5-10 pro­cent tego hormonu pochodzi z gruczołów nadnercza, położonych na szczytach obu nerek – antagoniści LH-RH nie zmniejszają produkcji te­stosteronu w tym miejscu. Leki zwane antyandrogenowymi uniemożli­wiają wytwarzanemu tutaj testosteronowi oddziaływanie na komórki nowotworowe. Środki te współzawodniczą z testosteronem o wejście do komórek rakowych i w końcu wypierają go stamtąd. Najczęściej stoso­wanymi antyandrogenami są: bikalutamid (Casodex), flutamid i nilutamid (Nilandron). W zależności od rodzaju leku, jaki zostanie przepisa­ny, zażywa się tabletki lub kapsułki – od jednego do trzech razy dzien­nie.

Terapia antyandrogenowa bywa stosowana w połączeniu z jednym z antagonistów LH-RH, w wyniku czego bardzo niewiele testosteronu trafia do komórek nowotworowych lub też nie dociera on tam w ogóle. Lekarze nazywają taką łączoną terapię całkowitą blokadą androgenową.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.