Jak opanować nietrzymanie moczu

Nietrzymanie moczu to niezdolność do kontrolowania wypływu ury­ny z pęcherza, w wyniku czego dochodzi do przypadkowego wycieka­nia jej w nieodpowiednim momencie. Dolegliwość ta bywa często obja­wem ukrytych chorób, które przeważnie można i powinno się leczyć. Czasami jest też rezultatem zabiegów medycznych lub leków stosowa­nych w terapii zaburzeń, które mogą wystąpić po pewnych rodzajach operacji lub radioterapii, służących do walki z rakiem stercza. Tego ty­pu nietrzymanie moczu może ustąpić, gdy leczenie się zakończy.

Długotrwałe nietrzymanie moczu po leczeniu nowotworu prostaty nie jest zjawiskiem rzadkim. Kiedy jednak się utrzymuje, bywa wyjątkowo frustrujące i wprawia w zażenowanie. Może się zdarzyć, że przestaniesz ćwiczyć, chodzić na spotkania towarzyskie lub nawet tłumić śmiech z obawy, by przypadkowo się nie zmoczyć. Jak wielu innych mężczyzn, możesz czuć się zbyt zakłopotany, by poprosić w takim wypadku o po­moc. Może ci się wydawać, że nietrzymanie moczu to po prostu cena, jaką płacisz w związku z tym, że chorujesz na raka prostaty – i że zwy­czajnie trzeba nauczyć się z tym żyć. To nieprawda. Nietrzymanie mo­czu często udaje się z powodzeniem leczyć.

Aby układ moczowy działał prawidłowo, złożona sieć mięśni i ner­wów musi harmonijnie współpracować ze sobą. Poza momentem, w któ­rym oddajesz mocz, mięśnie pęcherza pozostają rozluźnione, aby mógł się on poszerzyć i pomieścić gromadzącą się w nim urynę. Rozluźniony pęcherz jest podtrzymywany przez mięśnie znajdujące się w dolnej czę­ści miednicy (mięśnie dna miednicy). Pęcherz i wspomniane mięśnie ko­munikują się ze sobą aby mocz utrzymał się w pęcherzu i nie wyciekał.

W kontrolowaniu wypływu moczu pomaga również pierścień mięś­niowy znajdujący się wokół ujścia u podstawy pęcherza zwany zwiera­czem wewnętrznym. Zdolność zwieracza do zaciskania się wokół cew­ki, by ją zamknąć, i rozluźniania się, aby ją otworzyć, także zależy od gładkich mięśni dna miednicy. Metody leczenia raka prostaty – operacje, naświetlania i krioterapia – mogą wpływać na mięśnie dna miednicy oraz kontrolujące je nerwy, powodując nietrzymanie moczu. Często, choć nie zawsze; dolegliwość ta jest tymczasowa i po kilku tygodniach i miesiącach ustępuje, kiedy mięśnie powoli odzyskują swoją siłę i zdol­ność do kontrolowania strumienia moczu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.