Powrót do pracy

Zachorowanie na raka nie oznacza, że czyjaś kariera zawodowa legła w gruzach i już nigdy nie będzie można intensywnie pracować. W rze­czywistości większość ludzi z nowotworami powraca do pracy. Badania wykazują że osoby, które były leczone na raka, mogą być tak samo wy­dajne jak inni pracownicy i wcale nie idą częściej na zwolnienia choro­bowe. Praca stanowi ważną część życia i ma wpływ na poczucie satys­fakcji, wyobrażenie o sobie, dochody, zadowolenie i poczucie wspólno­ty. Ma też wartość terapeutyczną stanowiąc odskocznię od choroby no­wotworowej. Wielu mężczyzn z rakiem stercza przekonuje się, że po­wrót do pracy pomaga im odzyskać w życiu poczucie normalności. Na początku trzeba się trochę przystosować. Praca może być wyczerpująca, gdy za wcześnie zacznie się robić zbyt wiele. W końcu jednak przypusz­czalnie uda się podjąć na nowo dawne obowiązki.

Zgodnie z (obowiązująca w USA) ustawą o inwalidztwie pracodawca ma obowiązek wprowadzić uzasadnione udogodnienia, które pozwolą rekonwalescentowi pracować w trakcie leczenia i powracania do zdro­wia. Owe przepisy mogą nie dotyczyć pewnych instytucji, takich jak fir­my zatrudniające mniej niż piętnastu pracowników.

Do udogodnień, które twój pracodawca może wprowadzić, zaliczamy:

  • Ruchome godziny pracy;
  • Praca w domu, jeśli to możliwe;
  • Przyznawanie płatnych urlopów i dni chorobowych zgodnie z obo­wiązującymi zasadami;
  • Wykorzystanie urlopu bezpłatnego;
  • Zmiana stanowiska pracy na dogodniejsze dla chorego.

Porozmawiaj z lekarzem o tym, jak ułatwić sobie ewentualny powrót do wcześniejszych zajęć związanych z wykonywanym zawodem. Skon­taktuj się też ze swoim przełożonym, aby przygotował się na twój po­wrót. Zastanów się też, co odpowiesz swoim znajomym z pracy, gdy bę­dą pytać, jak się czujesz. Przygotowanie odpowiedzi zawczasu sprawi, że takie rozmowy powinny przebiegać nieco swobodniej.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.